Βα Βα Βουμ

-Καλημέρα σας κε Χ. Αποφάσησα να ξεκινήσω τώρα μαθήματα οδήγησης. Θα έρθετε σήμερα να με πάρετε?
-Σήμερα είμαι πνιγμένος. Θα έρθω Τετάρτη. Πού να σε βρω?
-Στη δουλειά μου!
- Οκ 4 να είσαι έτοιμη και αν έχεις μαζί σου τη μαθητική άδεια.
-Γουιιιιιιιιιιι (τούμπες)

Εχτές ήταν μεγάλη μέρα για τη Νόβοδι. ΞΕΚΙΝΗΣΑ ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΟΔΗΓΗΣΗΣ!!!!! Γουιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιι Τρέμετε Λευκωσιάτες και Λευκωσιάτισσες. Αυτούς που αγαπώ τους προειδοποίησα για να εξαφανιστούν εγκαίρως. Οι υπόλοιποι you are going down with me.

Το πρώτο μάθημα ήταν ένα σοκ (για την κοινωνία ολόκληρη). Ο δάσκαλος καθόταν στη θέση του συνοδηγού. Ένα παιδί, νεαρό στην ηλικία, καθόταν στα πίσω καθίσματα (πόσα μπουμπούκια αντέχει να κλάψει πια αυτή η Κύπρος). Το αυτοκίνητο ήταν δίπορτο. ....Η μόνη θέση που ήταν ελεύθερη ήταν του οδηγού!! Κι εγώ έπρεπε να κάτσω κάπου. Πού? (Δε θέλω προστυχιές!) Με ανάγκασαν κι έκατσα στη θέση του οδηγού. Μα ο οδηγός δεν ξέρει καν ποιό είναι το γκάζι και το φρένο. Και κανένας δε με προειδοποίησε ότι θα με έβαζαν κατεθείαν στο τιμόνι. Κι εγώ ήθελα .....χρόνο να συνηθήσω την ιδέα. Να κάνω τη γίογκα μου, να φτιάξω το μαλλί μου, να πάρω τις αναπνοές του τοκετού, να βάλω το κραγιονάκι, να ρευτώ...ξέρετε τώρα.

-Αυτό είναι το δεξί φλας, αυτό το αριστερό, κι έτσι κλείνει. Με το καθρεφτάκι σου μπορείς να δεις? Πάτα το κλάτς να δεις αν φτάνεις.
-Τί να δω? Ποιο κλατς? Τί να φτάσω?
-Φτιάξε το καθρεφτάκι για να βλέπεις πίσω και το κάθισμά σου για να φτάνεις να πατάς τέρμα το κλατς.
-Δε νομίζετε ότι παρατράβηξε το αστείο? Εγώ δεν ξέρω να οδηγώ. Και τώρα ο δρόμος είναι γεμάτος με αυτοκίνητα. Να κάτσω πίσω καλύτερα να οδηγήσετε εσείς? Και μετά πάμε σε ένα απομονωμένο μέρος να τα βρούμε!
-Ξεκίνα!
-Ααααααααααααααααααααααααααααααααααααα Θέλω τη μαμά μου.
-Μη φοβάσαι. Πατάς απαλά το γκάζι και αφήνεις το κλατς.
-Γιατί?
-Για να μην κάνει το αυτοκίνητο έτσι όπως κάνει τώρα! Βάλε φλας. Ωραία και τώρα στρίψε το τιμόνι σου και πάτα γκάζι. Και τώρα βάλε δευτέρα.
-......(το σκατό στην κάλτσα)....
-Όχι έτσι. Πάτα κλατς όταν αλλάζεις ταχύτητες. ΚΑΙ ΜΗΝ ΑΦΗΝΕΙΣ ΤΟ ΤΙΜΟΝΙ ΑΠΟ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΣΟΥ!!! (Πολλές βρυσιές από μέσα του, που δεν τις ξέρω γιατί είναι Κυπριακές). Ωραία τώρα στρίβουμε αρισστερά. Άναψε φλας.
-Το φλας το έμαθα!!
-Τώρα φρένο και κλατς. Σταμάτα και βάλε πρώτη. ΑΣΕ ΤΟ ΓΚΑΖΙ.....ΜΗΝ ΤΑ ΠΑΤΑΣ ΜΑΖΙ
-Γιατί? Το γκάζι είναι πατημένο από μόνο του. Ποιός πατάει το γκάζι και το φρένο?Τί οδηγώ τον ΚΙΤ?


Μετά από μία ώρα οδήγησης (εγώ οδήγησα!!!) , άπειρες παραβάσεις και αμέτρητες μαλακίες στα πετάλια, το τιμόνι, τις στροφες και δεν ξέρω κι εγώ τί άλλο.....καταφέραμε και βγήκαμε από το αυτοκίνητο ζωντανοί, ζαλισμένοι και χεσμένοι. Δεν ξέρω τί ζημιές μπορεί να προκάλεσα στο αυτοκινητάκι και στο ηθικό του δασκάλου. Πάντως η αλήθεια είναι ότι γούσταρα πολύ. Αλλά έχω ακόμα....πολύ δρόμο μπροστά μου. Να ξέρετε ότι Δευτέρα 5 το απόγευμα ξαναβγαίνω!! Πάρτε τα μέτρα σας. Δεν ξέρω πού πάνε τα 4!!